Verhuisd van de guesthouse naar wederom een bamboohut. Heel aangenaam, maar meer basic. Het is een hutje zonder ramen of badkamer, maar met muskietennet en hangmat op een balkonnetje. Veel beesten dus wel, maar zo relax! Een ontbijtje gaan nemen. Terwijl we daar zaten komt er een Australier voorbij gekropen. “Tubing was great yesterday, but I am still drunk.” Wij dus gaan tuben. Dit is op een binnenband de rivier afdobberen. Onderweg kan je ropeswings doen. Je staat op een platform 5 meter boven het water en neemt een soort van voorhistorische trapeze vast, je laat je zwieren om dan in de rivier te vallen. A een ander lokaal toestel uitgetest, een soort deathride die ook eindigt in het water, alleen wist ze niet dat het ding nogal bruusk stopt en je ervoor moest loslaten. Bijgevolg stopte het ding zo hard dat ze haar niet meer kon vasthouden en alvorens ze in het water viel een perfecte achterwaartse salto maakte. Applaus van de omstaanders en een medaille waard op de Spelen! Terug wat verder getubed. Aan het laaste barreke met ropeswing gestopt, deze ropeswing is kop en schouders de hoogste en dus ook de beste. J kan er niet genoeg van krijgen. Na onze tubing iets gaan eten en dan rustig onder ons bambooterrasje, kijkend naar het onweer en hele harde regen.

wist-je-datjes:

- A heeft ne halve wiplash overgehouden van haar showeke

- het tuben gaan we de komende dagen nog eens doen

- aan ons bamboohutje een zakje pindanootjes aan het eten in een doorschijnend zakje. Vijf minuten niet aangeweest en er zit al een kakkerlak in. Het waren nochtans lekkere nootjes…