Een taske thee, geen ontbijt want dat kan 2 uur duren. En terug op het dak van de bus samen met pubers die examen moesten gaan doen. In Bhaktapur moeten wisselen van bus, richting Kathmandu. Deze bus zat overvol, naast J stond het ademmonster. Een oud Nepaleesje met 3 rotte tanden en zijn mond open, 15 cm van J zijn gezicht (J vergeleek het met een GFT bak in de zomer)  Na een uur schokt de bus, een ratelend geluid, bus kapot. Iedereen er dus uit en op eigen houtje gaan zoeken voor een oplossing om zijn doel te bereiken. Wij taxi genomen en weer aangekomen in hetzelfde guesthouse als voordien. Op dakterras gezeten (30 graden), ons visum van Indie al mogen gaan ophalen.